बङ्गाली हिन्दु व्याँऽ

बङ्गाली हिन्दु ब्याऽ (बङ्गाली: বাঙালি হিন্দু বিবাহ) भण्णाले सामान्यतया पश्चिम बङ्गाल, त्रिपुरा सहित भारतका भौत राज्यअन रे बङ्गलादेशका भौत भागअनमाइ बसोबास गद्द्या सनातन हिन्दु धर्म अनुसार वर-वधू बीच शास्त्रीय नियम रे पारिवारिक परम्परा पालन अरिबर हुन्या यक किसिमको सामाजिक ब्याऽ हो। वैदिक रे लौकिक अरिबर हिन्दु समाजाऽ ब्याऽ मुख्य रूपमी दुइ प्रकारका संस्कार तथा अनुष्ठान धेकीनान। लौकिक संस्कारअनलाइ 'स्त्री संस्कार' भँणिबर पछ्याणीन्छ। वैदिक संस्कारमी समावेश अनिवार्य पालन अद्दुइइड्ड्या परम्पराअनमी: कुषण्डिका, लाजहोम, सप्तपदी, पाणिग्रहण, धृतिहोम रे चतुर्थी होम पड्डान भँण्या वैदिक संस्कारका लौकिक संस्कारसित कोइ लै सम्बन्ध हुनैन। लौकिक संस्कार क्षेत्र, जात या उपजात अनुसार फरक-फरक किसिमका हुनान। जाति व्यवस्था अनुसार छुट्टेयाऽ विभिन्न हिन्दु जातीय समुदायमी लौकिक संस्कारका सँङसँङै ब्याऽला मूल संस्कारमी लै समुदाय अनुसार भिन्नता धेक्द सकीन्छ। घटी र बङ्गाली संस्कार-कार्यक्रम अरिबर बङ्गालका हिन्दु समुदायमी यिन संस्कार-परम्परालाइ सामान्यतया दुइ भागमी विभाजित अद्द सकीन्छ।

ऐतिहासिक रूपमी हेद्द्या हो भँण्या बङ्गाली हिन्दु समाजमी बालविवाह व्यापक रूपमी प्रचलित थ्यो। अच्याल बालविवाह कानूनी रूपमी निषेधित रे दण्डनीय अपराध हो। आजभोल परिपक्व उमेरमैँ ब्याऽ अद्द्या प्रचलन रयाऽ पायीन्छ। पुइलै ब्याऽमी दाइजो दिन्या प्रथा आँजि लगै व्यापक रूपमी प्रचलित रयाऽ भयालै दाइजो विरोधी कानून लागू होइसकीरैछ। सन् १८५५ मी बङ्गाली हिन्दु समाजमी विवाहविच्छेद कानुन लागु भयाऽ रे सन् १८५६ मी विधवा विवाह कानुनलाइ लै पारित अरियाऽ थ्यो। यिन दुइ प्रथाअन हिन्दु समाजमी आजभोल तति जेदा प्रचलनमी रयाऽ पायीनाइन। नागरिक समाजमी असवर्ण ब्याऽ लै अच्याल प्रचलित होइरयान। बङ्गालमी दर्ता नभयाऽ पैल्लो असवर्ण ब्याऽ देशबन्धु चित्तरञ्जन दास रे बसन्ती देवी बीच भयाः थ्यो।