सामग्रीमा जानुहोस्

प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०८२

कडी थप्नुहोस्
विकिपिडिया बठेइ
प्रतिनिधि सभा निर्वाचन, २०८२
नेपाल
← २०७९ २०८२ फागुन २१ अर्को →
← नेपालको दोस्रो सङ्घीय संसद#प्रतिनिधि सभा सदस्यहरू
नेपालको तेस्रो सङ्घीय संसद →
प्रतिनिधि सभाको सबै २७५ सिटहरू
बहुमतको लागि १३८ सिट आवश्यक
ओपिनियन पोल्स
दर्ता मतदाता१,८९,०३,६८९[१] (Increase ५.०९%)
कूल मतदान५८.०७% (Decrease ३.३४ प्रतिशत अङ्क; समानुपातिक मतहरू)[२]
  पहिलो दल दोस्रो दल तेस्राे दल
 
नेता रवि लामिछाने
बालेन शाह		 गगन थापा केपी शर्मा ओली
पार्टी राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी नेपाली काङ्ग्रेस नेकपा (एमाले)
देखि नेता २०७९ असार १७[lower-alpha १] २०८२ माघ २ फागुन २०७७
नेताको सिट चितवन २
झापा ५		 सर्लाही ४
(पराजित)		 झापा ५
(पराजित)
पछिल्लो चुनाव १०.७०%, २० सिट २५.७१%, ८९ सिट २६.९५%, ७८ सिट
सिट जित १८२ ३८ २५
सिट परिवर्तन Increase १६२ Decrease ५१ Decrease ५३
समानुपातिक मत ४६,५०,६९७ २०,०८,६३९ १६,२३,१५९
% र मतदान ४४.१७%
(Increase ३६.४० प्रतिशत अङ्क)		 १९.०८%
(Decrease ४.११ प्रतिशत अङ्क)		 १५.४२%
(Decrease १५.४१ प्रतिशत अङ्क)
समानुपातिक मत ५१,८३,४९३ १७,५९,१७२ १४,५५,८८५
% र मतदान ४७.८४%
(Increase ३७.१४ प्रतिशत अङ्क)		 १६.२४%
(Decrease ९.४७ प्रतिशत अङ्क)		 १३.४४%
(Decrease १३.५१ प्रतिशत अङ्क)
  चौथौ दल पाँचौ दल छैठौं दल
 
नेता पुष्पकमल दाहाल हर्कराज राई राजेन्द्र लिङ्देन
पार्टी नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी श्रम संस्कृति पार्टी राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी
देखि नेता २०८२ कात्तिक १९ कात्तिक २०८२ मङ्सिर २०७८
नेताको सिट पूर्वी रुकुम १ सुनसरी १
 झापा ३
(पराजित)
पछिल्लो चुनाव १६.५३%, ४५ सिट[lower-alpha २] अस्तित्वमा थिएन ५.५८%, १४ सिट
सिट जित १७ ७ ‍५
सिट परिवर्तन Decrease २८ नयाँ Decrease ९
समानुपातिक मत ९,७६,०१६ ३,०३,९०२ २,०७,२७०
% र मतदान ९.२७%
(नयाँ)		 २.८९%
(नयाँ)		 १.९७%
(Decrease ३.२७ प्रतिशत अङ्क)
समानुपातिक मत ८,११,५७७ ३,८५,८५६ ३,३०,६८४
% र मतदान ७.४९%
(नयाँ)		 ३.५६%
(नयाँ)		 ३.०५%
(Decrease २.५३ प्रतिशत अङ्क)
निर्वाचन क्षेत्र अनुसारको नतिजा
प्रधानमन्त्री निर्वाचन पूर्व

सुशीला कार्की (अन्तरिम)
स्वतन्त्र राजनीतिज्ञ

 चुनाव पछि प्रधानमन्त्री

निर्णय बाँकी

नेपाल
यो लेख
नेपालको सरकार र राजनीतिको
एक शृंखला हो
संविधान
वैदेशिक सम्बन्ध

राजनीति पोर्टल

समयतालिका

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

यो निर्वाचन खातर चुनावी समयसीमा सुशीला कार्कीक अन्तरिम प्रशासन बाट पूरा निर्वाचित नागरिक सरकार म परिवर्तन करन खातर छोटो “द्रुत” तालिका अन्तर्गत तय कर्या ग्या थियो। २०८२ भदौ २७ म नेपालको दोस्रो सङ्घीय संसद औपचारिक रूप म विघटन भ्या पाछै निर्वाचन आयोग लाई १५० दिन भित्र राष्ट्रव्यापी मतदान करन खातर सबै कानुनी र व्यवस्थापकीय तयारी पुरा करन आदेश दिइक थियो। यो अवधिमा मतदाता नामावली अद्यावधिक करन काम भ्या थियो।

प्रारम्भिक चरण मतदाता र पार्टी दर्ता म केन्द्रित थियो, जस म गतिविधि असाधारण रूप म बढ्या थियो। कोई पनि नागरिक मताधिकार बाट वञ्चित नहुन भन्ने सुनिश्चित करन खातर अन्तरिम प्रधानमन्त्री क धेरै अनुरोध पाछै निर्वाचन आयोगले दर्ता समयसीमा २०८२ मङ्सिर ५ सम्म बढायो। ८ लाख भन्दा बढी नयाँ मतदाता थप्या थिए। २०८२ मङ्सिर १० म पार्टी दर्ता क अन्तिम समयसीमा सम्म १४३ राजनीतिक दलन मान्यता खातर आवेदन दिय्या थिए।[३]

समानुपातिक प्रतिनिधित्व प्रक्रिया पुस २०८२ क अन्तिम म सुरु भ्या थियो, जँहा दलन लिङ्ग, जातीयता र क्षेत्रीय प्रतिनिधित्व खातर संवैधानिक आरक्षण पालन करिक बन्द सूची पेश कर्या थिए।

२०८२ माघ ६ म निर्वाचन आयोगले निर्वाचन आचार संहिता लागू कर्यो। भोलिपल्ट राष्ट्रव्यापी रूप म १६५ प्रत्यक्ष सिट खातर उम्मेदवार नामांकन दर्ता भ्या थिए, जँहा ३,४०० भन्दा बढी उम्मेदवार चुनावी मैदान म उत्र्या थिए।[४]


प्रमुख मितिहरू तल सूचीबद्ध छन्ः

मिति घटना
२०८२ असोज २० प्रतिनिधि सभा विघटन
मन्त्रिपरिषद्बाट निर्वाचन मिति घोषणा
२०८२ मङ्सिर ५ मतदाता सूचीमा दर्ता गर्ने अन्तिम मिति [५]
२०८२ मङ्सिर १० निर्वाचन आयोगसमक्ष पार्टी दर्ता गर्ने अन्तिम दिन [६]
१८-२०८२ पुस १९ दलहरूले आनुपातिक प्रतिनिधित्वका लागि प्रारम्भिक बन्द सूची पेश गर्छन् [७]
२०८२ माघ ५ निर्वाचन आचार संहिता सुरु [८]
२०८२ माघ ६ पहिलो पटक पदका लागि उम्मेदवार नामाङ्कन [७]
२०८२ माघ ९ पहिलो विगतका लागि उम्मेदवारको सूची पद अन्तिम र प्रकाशित गरियो
२०८२ माघ ९ आनुपातिक प्रतिनिधित्वका लागि बन्द सूची अन्तिम र प्रकाशित [७]
२०८२ फागुन २१ निर्वाचन मिति[९]

निर्वाचन प्रणाली

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

व्यवस्थापिकाक जम्मा २७५ सदस्य दुई तरिकाले चुनिन। तिन म १६५ जना एकल सदस्य निर्वाचन क्षेत्र बाट पहिलो हुने निर्वाचित हुने निर्वाचन प्रणाली मार्फत चुनिन र अरु ११० सिट एउटै राष्ट्रव्यापी निर्वाचन क्षेत्र बाट बन्द सूची समानुपातिक प्रतिनिधित्व प्रणाली मार्फत चुनिन। मतदातान यी दुई तरिका खातर छुट्टाछुट्टै मतपत्र पाइन्न।

कुनै पार्टी वा चुनावी गठबन्धनले समानुपातिक मत म सिट पाउन खातर जम्मा सदर मत क कम्ती म ३% चुनावी सीमा पार करनु परन्न। नेपाल म समानुपातिक सिट बाँडफाँड करन खातर वेबस्टर विधि प्रयोग गरिन्न।[१०]

मतदान १८ वर्ष वा सो भन्दा बढी उमेर क, स्वस्थ दिमाग भएका र सङ्घीय निर्वाचन सजाय कानुन अन्तर्गत अयोग्य घोषित नगरिएका नेपाली नागरिकन म सीमित छ। २०८२ पुस १२ म निर्वाचन आयोगले १,८९,०३,६८९ मतदातान क अन्तिम मतदाता नामावली प्रकाशित कर्या थियो।[११]

मतदान गर्ने योग्यता

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

आम चुनाव म मतदान करन खातर निम्न सर्त पुरा भइनु परन्नः [१२]

  • अन्तिम मतदाता नामावली म नाम सूचीकृत भैको
  • १८ वर्ष वा सो भन्दा बढी उमेर क व्यक्ति
  • नेपाली नागरिक
  • स्वस्थ दिमाग क
  • सङ्घीय निर्वाचन धाँधली र सजाय कानुन अनुसार अयोग्य नभएको

अभियान

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

नेपाली काङ्ग्रेस

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

निर्वाचन अगाडि नयाँ नेतृत्व छनोट करन महीनौँ धरि मतभेद भया पछी पार्टीका धेरै प्रतिनिधिहरूले विशेष महाधिवेशन करया, जस्मा गगन थापा लाई पार्टी सभापति चुन्या ग्या। थापा पार्टीका तर्फ बाट प्रधानमन्त्री पदका उम्मेदवार घोषणा करया। पार्टीले सबै १६५ निर्वाचन क्षेत्र म उम्मेदवार उठाया। थापाले पहिले जित्दै आय्या काठमाडौँ ४ को सट्टा सर्लाही ४ बाट चुनाव लड्ने निर्णय करया। पार्टीका पूर्व सभापति अणि पूर्व प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवा, कार्यवाहक सभापति पूर्णबहादुर खड्का अणि जेनजी आन्दोलनका बेला गृहमन्त्री रह्या रमेश लेखक ले चुनाव नलड्ने निर्णय करया।[१३]

पार्टीको अभियान नयाँ पुस्ताले पार्टी चलाउने अणि “नवीकरण” को छवि बनाउने मा केन्द्रित रहो। पार्टीले २०८२ फागुन म जनकपुर म आफ्नो चुनावी अभियान र्‍याली सुरु करया। काङ्ग्रेसले सुर्खेत, बाँके, बुटवाल, पोखरा, वीरगन्ज अणि बाग्लुङ जस्ता सहर म ठूला चुनावी सभा करया।[१४]

पार्टीको घोषणापत्र म सुशासन, राम्रो प्रशासन अणि कार्यकाल सीमा जस्ता संरचनात्मक सुधार म जोड दिइया। यस्मा राष्ट्रपति लाई एक कार्यकाल, प्रधानमन्त्री अणि मुख्यमन्त्री लाई दुई कार्यकाल, मन्त्रीहरू लाई तीन कार्यकाल अणि समानुपातिक सूचीका सांसदहरू लाई एक कार्यकाल को सीमा राख्ने प्रस्ताव गरया। यस्ले अस्वीकार गर्ने अधिकार अणि फिर्ता बोलाउने अधिकार ल्याउने कुरा पनि राख्या।

आर्थिक नीति म बजार समर्थक नीति, स्थिर कर व्यवस्था, निजी क्षेत्रको लगानी बढाउने, १० लाख सम्मको आम्दानी म कर छुट अणि कृषिको व्यावसायीकरण म जोड दिइया। घोषणापत्र म योगदान आधारित सामाजिक सुरक्षा, सबैका लागि स्वास्थ्य सेवा अणि माध्यमिक तह सम्म निःशुल्क शिक्षा दिने प्रतिबद्धता पनि गरया। साथै जलविद्युत विस्तार अणि देशभरि विद्युतीकरण बढाउने योजना पनि राख्या।[१५]

नेकपा (एमाले)

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

पार्टीले २०८२ पुस ३ म आफ्नो ११औँ महाधिवेशन करया अणि केपी शर्मा ओली लाई फेरि पार्टी अध्यक्ष चुन्या। ओली लाई पार्टीका तर्फ बाट प्रधानमन्त्री पदका उम्मेदवार पनि घोषणा करया। पार्टीले सबै १६५ निर्वाचन क्षेत्र म उम्मेदवार उठाया, तर पछि अभियान बखत झगडा नहोस् भनेर स्थानीय हस्तक्षेप पछी मनाङ १ बाट उम्मेदवारी फिर्ता करया अणि नेपाली काङ्ग्रेसका उम्मेदवार टेकबहादुर गुरुङ लाई समर्थन करया।[१६]

पार्टीले कर्णाली का धेरै निर्वाचन क्षेत्र म समर्थनको बदलामा पश्चिम रुकुम म प्रगतिशील लोकतान्त्रिक पार्टी का उम्मेदवार जनार्दन शर्मा लाई अनौपचारिक समर्थन गर्ने सहमति करया। तर एमालेका उम्मेदवारहरूले उम्मेदवारी फिर्ता नलिए पछी त्यो सहमति टुट्या।[१७]

जेनजी आन्दोलन का बेला केपी शर्मा ओली प्रधानमन्त्री रह्या अणि उनले यो चुनाव “राष्ट्र बनाउने अणि राष्ट्र बिगार्ने बीचको जनमत संग्रह” भन्या।[१८]

राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

पार्टीले स्वतन्त्र काठमाडौँ नगरप्रमुख बालेन शाह ल्याउने सम्झौतामा हस्ताक्षर गरी उनलाई प्रधानमन्त्री पदका उम्मेद्वार घोषणा गरेको थियो। उज्यालो नेपाल पार्टीलाई पार्टीमा विलय गर्ने सम्झौतामा पनि हस्ताक्षर भएको थियो, तर पछि सम्झौता तोडिएको थियो। विवेकशील साझा पार्टी चुनावअघि नै पार्टीमा गाभिएको भएको थियो। शाहले नेकपा (एमाले)का अध्यक्ष तथा पूर्व प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले जित्दै आएको क्षेत्र झापा ५ बाट चुनाव लड्ने निर्णय गरेका थिउ।[१९]

२०८२ माघ ६ मा जनकपुरमा भएको भेलामा बालेन शाह औपचारिक रूपमा पार्टीमा सामेल भएर समर्थकहरूलाई अभिवादन गर्दै पार्टीको अभियान सुरु भएको थियो। शाहलाई मधेशबाट बन्ने पहिलो प्रधानमन्त्रीको रूपमा अगाडि राखिएको थियो। अर्को दिन पार्टीले वीरेन्द्रनगर एउटा र्यालीमा आफ्नो घोषणापत्र जारी गरेको थियो। धनुषा १ का उम्मेदवार किशोरी साह कमल कालो सूचीमा फेला परेपछि चुनावको दुई दिन अघि पार्टीको उम्मेद्वारलाई निर्वाचन आयोगले खारेज गरेको थियो।[२०]

पार्टीको वाचापत्रमा प्रशासनलाई सुव्यवस्थित बनाउने उद्देश्यले संवैधानिक संशोधन र संस्थागत सुधारको वकालत गरिएको थियो। पार्टीले विधायकहरूलाई मन्त्रीमण्डल सदस्यका रूपमा सेवा गर्नबाट रोक्ने शक्तिहरूको विभाजनसँगै प्रत्यक्ष निर्वाचित कार्यकारी र पूर्ण समानुपातिक संसदमा सङ्क्रमणको प्रस्ताव गरेको थियो। पार्टीले पार्टी सम्बद्ध विद्यार्थी सङ्घ, ट्रेड युनियन र निजामती कर्मचारी सङ्घहरू विघटन गर्ने प्रस्ताव गरेको थियो। यसले प्रदेश सरकारहरूको पुनर्गठन र गैर-पक्षपातपूर्ण स्थानीय सरकारहरू सिर्जना गर्ने पनि लक्ष्य राखेको थियो। पार्टीको उदार आर्थिक नीतिले प्रतिस्पर्धा नियामक निर्माणको वकालत गरेको थियो। घोषणापत्रमा जलविद्युतको विस्तार, राष्ट्रिय इन्जिनियरिङ र भवन मापदण्डको कार्यान्वयन र एकीकृत स्वास्थ्य सेवा प्रणालीको कार्यान्वयन गर्ने प्रतिबद्धता पनि रहेको छ। पार्टीले २०४६ देखि विभिन्न पदमा रहेका सबै सार्वजनिक अधिकारीहरूको सम्पत्ति अनुसन्धानलाई गर्ने जनाएको थियो।[२१]

राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

कमल थापा नेतृत्वको राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी नेपाल यसमा एकीकरण भएको थियो र चुनावअघि राजतन्त्र समर्थक मतलाई बलियो बनाएको थियो। पार्टीले सबै १६५ निर्वाचन क्षेत्रमा उम्मेदवार उठाएको थियो, तर यसले मनाङ १ र रुपन्देही २ बाट आफ्नो उम्मेदवारी फिर्ता लिएको थियो।[२२]

पार्टीको घोषणापत्रमा संवैधानिक राजतन्त्र पुनर्वाहल गर्ने, धार्मिक स्वतन्त्रता साथ सनातन हिन्दु राज्यको पुनर्स्थापना, केन्द्रीय सरकार र बलियो, गैर-पक्षपाती स्थानीय सरकारहरू मिलेर बनेको दुई-स्तरीय शासन संरचनाको पक्षमा सङ्घीय प्रणालीलाई खारेज गर्न आह्वान गरिएको थियो। यसले २०४६ पछि सार्वजनिक पदधारी र निजामती कर्मचारीहरूको सम्पत्तिको अनुसन्धान गर्न नागरिक आयोग गठन गर्ने प्रस्ताव पनि गरेको थियो। घोषणापत्रको "सुधार ३.०" आर्थिक नीतिले पार्टी-सम्बद्ध ट्रेड युनियनहरू विघटन गर्ने, प्रशासनिक प्रक्रियालाई सुव्यवस्थित गर्ने, र विदेशी लगानीलाई प्रोत्साहित गर्न कर प्रणाली र कानुनहरूमा सुधार गर्ने लगायतका निजी-समर्थक व्यापार सुधारहरूमा जोड दिएको थियो। घोषणापत्रमा जलविद्युत उत्पादन विस्तार, सरकारी विद्यालयमा निःशुल्क आधारभूत स्वास्थ्य सेवा र प्राथमिक तथा माध्यमिक शिक्षा, र पाहाडी तथा पर्वतीय क्षेत्रमा उच्च मूल्यको कृषि तथा जडिबुटी औषधि उद्योगका लागि अनुदानको माग गरिएको थियो।[२३]

जनता समाजवादी पार्टी नेपाल

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

लोकतान्त्रिक समाजवादी पार्टी, नेपाल, तराई मादेश लोकतान्त्रिक पार्टी र जनता प्रगतिशील पार्टी मनोनयनको समयसीमा अघि नै पार्टीमा विलय भएको थियो। पार्टीले २०८२ माघ १२ मा सङ्घीय संरचनालाई सुदृढ पार्ने कुरामा केन्द्रित २७-बुँदे घोषणापत्र जारी गरेको थियो। यसले जातीय पहिचान सुनिश्चित गर्न उच्च-स्तरीय राज्य पुनर्गठन आयोगको प्रतिवेदनको आधारमा "१०+१" सङ्घीय मोडेल कार्यान्वयन गर्ने वकालत गरेको थियो। घोषणापत्रमा माधेश र जनजाति आन्दोलनहरूको माग, साथै जेनजी विरोधलाई समावेश गर्दै संवैधानिक संशोधनको आह्वान गरिएको थियो। यसले प्रत्यक्ष निर्वाचित राष्ट्रपति प्रणाली, गैर-पक्षपातपूर्ण स्थानीय चुनाव, राष्ट्रिय सभा समानुपातिक प्रतिनिधित्व, र दलित र महिलाका लागि आरक्षित निर्वाचन क्षेत्रमा परिवर्तन गर्ने प्रस्ताव पनि गरेको थियो। घोषणापत्रमा युवा बेरोजगारी बीमाको कार्यान्वयन, जनसङ्ख्या र मानव विकास सूचकहरूमा आधारित विकेन्द्रीकृत बजेट विनियोजन, र नेपालका सबै भाषाहरूको आधिकारिक प्रयोगको प्रस्ताव पनि गरिएको थियो।[२४]

प्रगतिशील लोकतान्त्रिक पार्टी

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

यो पार्टी नेकपा (माओवादी केन्द्र)का नेताहरूद्वारा गठन गरिएको थियो जसले पूर्व प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराई र राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका पूर्व प्रमुख सचेतक सन्तोष परियारको नेतृत्वमा रहेको नेपाल समाजवादी पार्टी (नयाँ शक्ति) सँगसँगै नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीको गठनमा असहमति जनाएका थिए।[२५]

पार्टी पश्चिमी रुकुममा जनार्दन शर्मा समर्थनको बदलामा कर्णाली अधिकांश निर्वाचन क्षेत्रमा नेकपा (एमाले) उम्मेद्वारहरूलाई अनौपचारिक रूपमा समर्थन गर्न सहमत भएको थियो। पार्टीले कालीकोट १ आफ्नो उम्मेदवार फिर्ता लिने र नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (माओवादी) उम्मेदवार खड्गबहादुर विश्वकर्मालाई समर्थन गर्ने निर्णय पनि गरेको छ। बाबुराम भट्टाराईले पनि गोर्खा २ बाट आफ्नो उम्मेद्वार फिर्ता लिएका थिए। पार्टीले पछि गोरखा दुई निर्वाचन क्षेत्रमा नेपाली काङ्ग्रेसलाई समर्थन गर्ने निर्णय गरेको थियो।[२६]

पार्टीको घोषणापत्रमा प्रत्यक्ष निर्वाचित राष्ट्रपति प्रणाली, प्रदेश प्रमुखहरूका लागि प्रत्यक्ष चुनाव र पूर्ण समानुपातिक निर्वाचन प्रणाली परिवर्तनको आह्वान गरिएको थियो। पार्टीले सङ्घीय संसदलाई विधायी कर्तव्यहरूमा सीमित गर्ने र कार्यकारी प्रमुखद्वारा छनोट गरिएको मन्त्रिपरिषद् गठन गर्ने प्रस्ताव गरेको थियो। घोषणापत्रमा कार्यपालिकाको नेतृत्वमा राष्ट्रिय विकास प्राधिकरण गठन गर्न आह्वान गरिएको थियो। यसले माध्यमिक तहसम्म निःशुल्क शिक्षा, निःशुल्क आधारभूत स्वास्थ्य सेवा र एकीकृत सामाजिक सुरक्षा प्रणालीको पनि प्रस्ताव गरेको छ। पार्टीले २१ देखि ३० वर्षका व्यक्तिहरूलाई १०० दिनको रोजगारी वा बेरोजगारी लाभमा बराबर प्रस्ताव गरेको थियो। घोषणापत्रमा विदेशमा रहेका नेपालीहरूलाई अस्वीकार गर्ने अधिकार र फिर्ता बोलाउने अधिकार र मतदान गर्ने अधिकार पेस गर्न आह्वान गरिएको थियो। यसले प्रगतिशील करलाई समर्थन गर्दै प्रवासी नेपालीहरू र कृषि बिमा लगायत विदेशी लगानीलाई प्रोत्साहित गरेको थियो। यसले तीन पुस्तासम्मका नेपाली आप्रवासीका सन्तानलाई वंशद्वारा नागरिकता प्रदान गर्ने प्रस्ताव पनि गरेको छ।[२७]


उज्यालो नेपाल पार्टी

[सम्पादन | स्रोत सम्पादन]

पार्टी चुनावको घोषणा पछि गठन भएको थियो। अन्तरिम मन्त्रिपरिषद्का मन्त्रीका रूपमा कार्यरत रहेका कुलमान घिसिङ २०८२ पुस २३ मा राजीनामा दिएर पार्टीमा सामेल भएका थिए। पार्टीले राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी विलय गर्ने सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेको थियो, तर सम्झौता पछि तोडिएको थियो। पार्टीले दुई दललाई एकताबद्ध गर्न राष्ट्रिय परिवर्तन पार्टीसँग सम्झौता गरेको छ। पार्टीको सूची पेस गर्न मनोनयनको समयसीमा सकिएपछि उज्जयालो नेपालका सदस्यहरू समावेस गर्न परिवर्तनको पार्टी सूची परिमार्जन गरिएको थियो।[२८]

२०८२ फागुन ३ मा पार्टीले आफ्नो चुनावी घोषणापत्र जारी गरेको थियो, जसको उद्देश्य "विकास दशक" हो। पार्टीले प्रत्यक्ष निर्वाचित मुख्यमन्त्री र गैर-पक्षपातपूर्ण स्थानीय चुनावहरूसँगै सङ्घीय विधायकहरूलाई २०१ र प्रदेश सभा सदस्यहरूलाई ३३० मा घटाउने वकालत गर्दै प्रशासनको आकार घटाउने प्रस्ताव गरेको थियो। यसले मतपत्र अस्वीकार गर्ने र अनुपस्थित हुने अधिकारको परिचय गराउने प्रस्ताव पनि गरेको थियो। घोषणापत्रमा विश्वविद्यालयको निःशुल्क शिक्षा र स्वास्थ्य सेवा, गाँजा र स्थानीय रक्सीको व्यापारिक ब्रान्डिङ गरी जैविक खेतीको निर्यात र प्रवर्द्धन गर्ने प्रस्ताव पनि गरिएको थियो। पार्टीले प्राथमिक बजार मूल्यमा प्रत्येक घरलाई जलविद्युत स्टकको १,००० सेयरको ग्यारेन्टी दिँदै नवीकरणीय ऊर्जा विस्तारमा पनि ध्यान केन्द्रित गरेको थियो। यसले राजनीतिक रूपमा सम्बद्ध ट्रेड युनियनहरूको उन्मूलन गर्ने प्रस्ताव गरेको थियो।[२९]

  1. ↑ "देशभर १ करोड ८९ लाख ३ हजार ६८९ मतदाता, कुन क्षेत्रमा कति ? (सूची)". नेपाल प्रेस (in नेपाली). Retrieved २०८२ माघ २०. Check date values in: |access-date= (help)
  2. ↑ "६ दलले पाए राष्ट्रिय दलको मान्यता". नेपाल लाइभ. Retrieved २०८२ फागुन २६. Check date values in: |access-date= (help)
  3. ↑ "राष्ट्रिय परिचयपत्रमार्फत अनलाइन मतदाता नामावलीमा नाम दर्ता हुने", नेपाल समय, कात्तिक २७, २०८२.
  4. ↑ "यी हुन् प्रतिनिधिसभाका ३४९० उम्मेदवार (सूचीसहित)", रातोपाटी, ७ माघ २०८२.
  5. ↑ Ghimire, Binod. "Voter registration extended till Nov 21", The Kathmandu Post, 2025-11-15.
  6. ↑ "17 new political parties apply for registration at Nepal's Election Commission", The Hindu, 2025-10-31."17 new political parties apply for registration at Nepal's Election Commission".
  7. 1 2 3 "House of Representative (HoR) Election Timeline 2026" (PDF). Democracy Resource Center Nepal. 2026-02-15. Retrieved 2026-03-02.[permanent dead link]
  8. ↑ "Election code of conduct comes into effect", The Kathmandu Post, 2026-01-19.
  9. ↑ "Nepal Elections 2026: When is voting, who are key PM candidates, and when will results be out". LiveMint. 2026-03-02. Retrieved 2026-03-02."Nepal Elections 2026: When is voting, who are key PM candidates, and when will results be out".
  10. ↑ ढाँचा:Cite act
  11. ↑ "निर्वाचन आयोग". निर्वाचन आयोग.
  12. ↑ ढाँचा:Cite act
  13. ↑ "Deuba opts out of elections, marking unexpected political pause". The Kathmandu Post (in English). Retrieved 2026-01-27.CS1 maint: unrecognized language (link)
  14. ↑ "मधेसका चार जिल्लामा आज कांग्रेसको चुनावी सभा". सेतोपाटी (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन ८. Check date values in: |access-date= (help)
  15. ↑ "२०० पेज लामो कांग्रेसको प्रतिज्ञापत्रमा के छ ? (पूर्णपाठ)". रातोपाटी (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन ८. Check date values in: |access-date= (help)
  16. ↑ "मनाङमा एमाले र राप्रपाको उमेदवारी फिर्ता लिन निवेदन". बाह्रखरी. Retrieved 2026-02-12.
  17. ↑ "एमाले र प्रलोपाबिच नयाँ सहमति, रुकुम पूर्वमा एमालेको उम्मेदवार कायम रहने". नयाँ पत्रिका (in नेपाली). Retrieved २०८१ फागुन ८. Check date values in: |access-date= (help)
  18. ↑ "'A Referendum Between Nation-Builders and Nation-Destroyers': Oli". Dragon Media (in अङ्ग्रेजी). 2026-02-19. Retrieved 2026-02-20.[permanent dead link]
  19. ↑ "Balen Shah files candidacy from Jhapa-5". The Kathmandu Post (in English). Retrieved 2026-01-27.CS1 maint: unrecognized language (link)
  20. ↑ "धनुषा-१ का रास्वपा उम्मेदवार किशोरी साहको उम्मेदवारी खारेज". अनलाइन खबर (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन १८. Check date values in: |access-date= (help)
  21. ↑ "यस्तो छ रास्वपाको बाचापत्र (पूर्णपाठसहित)". नेपाल लाइभ. Retrieved २०८२ माघ ६. Check date values in: |access-date= (help)
  22. ↑ "RPP candidate Karvika Thapa withdraws candidacy from Rupandehi-2 over US PR issue". Khabarhub (in अङ्ग्रेजी). Retrieved 2026-02-14.
  23. ↑ "राप्रपाको संकल्प-पत्र : प्रदेश खारेजी, बन्दहडताल नगर्ने [पूर्णपाठ]". कान्तिपुर (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन २. Check date values in: |access-date= (help)
  24. ↑ "जसपा नेपालले सार्वजनिक गर्‍याे २७ बुँदे घाेषणापत्र". रातोपाटी (in नेपाली). Retrieved २०८२ माघ १३. Check date values in: |access-date= (help)
  25. ↑ "Maoists and other groups merge, launch Pragatisheel Loktantrik Party". The Kathmandu Post (in अङ्ग्रेजी). Retrieved 2026-02-14.
  26. ↑ "गोरखामा बाबुराम आबद्ध प्रलोपाले कांग्रेसलाई सघाउने". अनलाइन खबर (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन १६. Check date values in: |access-date= (help)
  27. ↑ "प्रलोपाद्वारा घोषणापत्र सार्वजनिक, प्रत्यक्ष निर्वाचित राष्ट्रपति र पूर्ण समानुपातिक प्रणालीमा जोड (पूर्णपाठसहित)". रातोपाटी (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन ७. Check date values in: |access-date= (help)
  28. ↑ "Ujyalo Nepal Party submits updated PR list under Rastriya Pariwartan Party". सेतोपाटी. Retrieved 2026-02-19.
  29. ↑ "उज्यालो नेपाल पार्टीको घोषणापत्र सार्वजनिक, प्रदेशमा प्रत्यक्ष निर्वाचित मुख्यमन्त्रीदेखि ९ लाख रोजगारीको बाचासम्म (पूर्णपाठसहित)". रातोपाटी (in नेपाली). Retrieved २०८२ फागुन ७. Check date values in: |access-date= (help)
  1. ↑ रवि लामिछाने राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको नेतृत्व गर्छन्, भने बलेन शाह पार्टीका नेपालको प्रधानमन्त्री पद का उम्मेदवार हुन् र २०८२ पुष १३ गते वरिष्ठ नेता भएर पार्टीमा सामेल भएका थिए।
  2. ↑ ११.१३%, ३२ सिट नेकपा (माओवादी केन्द्र)
    २.८३%, १० सिट नेकपा (एकीकृत समाजवादी)
    २.५७%, ३ सिट नागरिक उन्मुक्ति पार्टी
उद्दरण त्रुटी: <ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found
"https://dty.wikipedia.org/w/index.php?title=प्रतिनिधि_सभा_निर्वाचन,_२०८२&oldid=265422" बठे निकालियाऽ