टप्पा गीद

टप्पा भारतीय अर्ध-शास्त्रीय स्वर संगीतको एक रूप हो। येको विशेषता भण्याः छोटो, सूक्ष्म रे गाँठोदार निर्माणमाइ आधारित गतिशीलता हो। येका धुनअन मधुर रे मीठा छन् रे प्रेमीको भावनात्मक आक्रोशलाई चित्रण गद्दान्। शाही दरबारअनमाइ टप्पे (बहुवचन) बठे रे प्रायः गायिकाअन, जैलाई बैगी भणिन्छ, तिनबठे गिद गाइन्थ्योः।

इतिहास

टप्पाको उत्पत्ति पञ्जाबमाइ ऊँट सवारअनको लोकगीतबठे भयाः हो। टप्पा संगीत शैलीलाई मुगल सम्राट मुहम्मद शाहको शाही दरबारमा रे पछा अवधका नवाब असफ-उद-दौलाहका दरबार गायक मियाँ गुलाम नबी शोरी वा शोरी मियाँद्वारा परिष्कृत रे परिचय गरायाः थ्याः।

बंगाली संगीत शैलीहरूमा एक महत्त्वपूर्ण विधाको रूपमा अप्पा, गीत रे प्रस्तुति (गायक) माइ उत्कृष्टताको स्तरमा पुग्यो। जो भारतका अन्य भागअनमाइ अतुलनीय थ्योः। १९ औं शताब्दीको उत्तरार्ध रे २० औं शताब्दीका सुरुवातमाइ अत्यधिक लोकप्रिय, टप्पा धनी अभिजात वर्गका साथै अधिक सामान्य साधन भएका वर्गहरूको रोजाइको विधा थ्योः। टप्पाको एक विकसित ढाँचा बैठकी शैली थ्योः। जओ १९ औं शताब्दीको उत्तरार्ध रै २० औं शताब्दीको प्रारम्भमा जमिन्दार वर्गका भूमिगत अभिजात वर्गको प्रत्यक्ष संरक्षणमाइ विकसित भञआः थञओः। तिनरो बैठक-खाना (शाब्दिक रूपमाइ, बैठक - सभा, खाना - हल वा सैलुन) रे जलसाघर (शाब्दिक रूपमाइ, मनोरञ्जनका लाइ हल, मुजरा वा नौच हलह) मा।

बंगला टप्पा

बंगाली टप्पाका संस्थापक काली मिर्जा हुन्।[5] उनी आफ्नो संगीत शिक्षा पूरा गरेपछि १७८०-८१ ईस्वीतिर बंगलादेश फर्कियाः। उन हुगलीमा बस्न आए। यहीँ उनले बंगाली टप्पा सुरु गरे। उन एक गीतकार, संगीतकार रे गायक थ्याः। निधुबाबुले १७९४ ईस्वीमा बंगाली टप्पा सुरु गरे। समयको हिसाबले काली मिर्जालाई बंगाली टप्पाको संस्थापक माणिन्छ।

नामकरण

उत्तर भारतीय संगीतमाइ टप्पाले अर्ध-शास्त्रीय संगीतको रूपमाइ विशेष स्थान ओगट्याः छ। हिन्दुस्तानी संगीतलाई संस्कृत शब्द लप्पालाई छोटो बनाउन्याः अपनाइएको थ्योः। येको अर्थ छोटो हुन्छ। 'टप्पा' शब्दलाई हिन्दीमा ख्याल वा ध्रुपको छोटो रूपका रूपमाइ अपनाइयाः थ्योः। पछा यो शब्द टप्पा भयो।

केही लोकप्रिय टप्पा गीदअन

१. विभिन्न देशअनमाइ फरक भाषाअन

२. मेरो साथीलाई रीतिरिवाज थाहा आथिन्

३. तम याँ कसरी आउनेछौ, हे जीवन?

४. मेरो साथी! मुइ उइलाई काँ भेट्टाउलो, जैलाई मुइले मेरो जीवन दियाः छु?

५. जाऽ! उइलाई भण, मेरो साथी, तमले के बिसर्याः?

६. मु आब तमलाई यो गद्दु लगाउन सक्दैन्।

७. घुमन्ते! तमलाई के लागन्छ, मेरो जीवन, नलिनी भवनमाइ आयाः?

८. सुण, सुण, मुइले सुण्या छु, मेरो जीवन! तम क्याः यति दुःखी छौ?

९. ऋतुअनको राजा! लाज जनमाण्या, तम मात्र एक हौ जैले शासन गर्छौ।

१०. कति विविधताका चित्रअन, ऋतुको चरित्र फूल जसो छ।

११. मीठो वसन्त ऋतु! हे कान्ता! यो कसरी बितलो?

१२. के यो तमरो गुणको समय हो? वसन्त तमरा अगाडि छ।

१३. शैलेन्द्रतन्य शिव, सदाशिव प्रदभावे